Reunited
- 296 Seiten
- 11 Lesestunden
In 1913, Joaquin Nin abandoned his family, including his ten-year-old daughter, Anais. Twenty years later, Anais and Joaquin reunited and began an illicit sexual affair.
Nin Anais Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
Eine in Frankreich geborene Romanautorin, leidenschaftliche Erotikerin und Kurzgeschichtenautorin, die mit ihren Tagebüchern Weltruhm erlangte. Diese Aufzeichnungen, die die Jahre 1931 bis 1974 umspannen, berichten von der Reise einer Frau zur Selbstfindung. Lange Zeit bis in die 1960er Jahre weitgehend ignoriert, gilt sie heute als eine der führenden Schriftstellerinnen des 20. Jahrhunderts und als Inspirationsquelle für Frauen, die konventionell definierte Geschlechterrollen in Frage stellen.
Der vierte Band von Anaïs Nins „Tagebüchern“ erkundet kluczowe tematy takie jak jaźń, kobiecość, nerwica, wolność i związki. Nin, z charakterystyczną dla siebie wnikliwością, dostrzega i dokumentuje to, co w danym momencie jest ledwo zauważalne. W swoich refleksjach porusza problem rosnącego izolowania się ludzi w erze szybkiej komunikacji, gdzie iluzja bliskości z innymi często zastępuje prawdziwe więzi. Zauważa, że mechaniczne głosy i media mogą ograniczać nasze poczucie intymności, co jest szczególnie aktualne w dzisiejszych czasach, gdy mamy dostęp do natychmiastowej komunikacji. Tom czwarty to najbogatsza treściowo część dotychczasowych publikacji, ukazująca Nin w szczytowej fazie twórczej. Czytelnik odkrywa jej bunt przeciw powierzchownemu „realizmowi”, na rzecz zgłębiania wewnętrznych, emocjonalnych krajobrazów. Podobnie jak Proust i Gide, Nin portretuje ludzi i ich otoczenie, ukazując ich sprzeczności z perspektywy własnej wrażliwości. Jej dzieło, prowadzone w formie systematycznego dziennika, stanowi jedno z najbardziej ambitnych przedsięwzięć w nowoczesnym piśmiennictwie.
Seven erotic tales of sensuous sexual fantasy.
Das Paris der dreissiger Jahre: Anais Nin lernt im Dezember 1931 Henry Miller kennen. Ihr Tagebuch wird Fluchtort und Zeuge ihrer intensiven Leidenschaft. "Ich bereue nichts. Ich bedaure nur, dass mir jeder das Tagebuch nehmen möchte, das mein einziger zuverlässiger Freund ist, der Einzige, der mein Leben erträglich macht; denn mein Glück mit Menschen ist prekär, mein Vertrauen selten, und das leiseste Zeichen von Interesselosigkeit bringt mich zum Schweigen. Im Tagebuch stimme ich mit mir überein."
