NUCKOWSKI AGA Bücher

Niuniuś i wiosnaŻycie małej świnki utkane jest ze zwyczajnych dni, podczas których wydarzają się zwyczajno-niezwyczajne rzeczy. Nadeszła wiosna! Wywrotka wysypuje ziemię przywiezioną do warzywnika, paw w gospodarstwie gubi pióro, a kuzynka naprawdę zjada wiosenną zupę z błota! Przyjemnie jest być Niuniusiem, mieć czas na zabawę i powolne odkrywanie świata. Z dziecięcym zapałem czegoś bardzo chcieć lub nie chcieć, doświadczać życia wszystkimi zmysłami, popełniać błędy, przeżywać emocje i zawsze móc schronić się w bezpiecznych ramionach rodziców. Opowieść o Niuniusiu to pochwała prostego życia, łagodnego rodzicielstwa i dzieciństwa.

Jest jesień i Niuniuś przeżywa mnóstwo przygód. Jak wywabić jeża z kryjówki, gdy bardzo chce się z nim zaprzyjaźnić? Czy skarby jesieni są drogocenne i czy można zrobić z nich dżem? Dlaczego przytrafiają nam się dni, w których nic się nie udaje, nawet ulubione zabawy? I kto mieszka na strychu, nie pozwalając Niuniusiowi spać? W czterech bogato ilustrowanych zabawną kreską Oli Szwajdy opowiastkach Niuniuś próbuje wywabić jeża z kryjówki, poszukuje z mamą skarbów lasu, boryka się z jesiennym przeziębieniem oraz odkrywa, że na strychu mieszka zwierzątko, które nie daje mu spać. Wszystkie te opowieści są wspierają małe dzieci w przeżywaniu całej gamy emocji – od strachu i ciekawości, poprzez frustrację, smutek, zwątpienie i udowadniają, że na każdą z nich jest miejsce i czas. Dzięki mądrej obecności rodziców Niuniuś może poradzić sobie z każdym doświadczeniem. Doskonale rozumiejąca perspektywę małego dziecka Aga Nuckowski przedstawia w ten sposób emocje, które z pewnością okażą się bliskie małym czytelnikom. Pisze o strachu i ciekawości, frustracji i smutku, zwątpieniu i wsparciu oraz kreatywności w sposób dostosowany do wrażliwości najmłodszych. Książce przyświeca myśl, że nie ma niewłaściwych emocji, a rolą rodzica nie jest chronić dziecko przed ich przeżywaniem. Może za to nauczyć je nazywać, pomagać wyrazić oraz wesprzeć w powrocie do równowagi. Piękna i wspierająca opowieść o tym, jak dobrze jest czuć i doświadczać!

Rodzice zazwyczaj przyjmują pierwsze oznaki samodzielności dziecka z wielką radością. To bardzo dobrze! Kiedy wasz mały Niuniuś sygnalizuje, że «chce sam», kibicujcie mu i wspierajcie go (oczywiście wszystko w granicach rozsądku), zachęcajcie (nie na siłę!) i umacniajcie w poczuciu, że dobrze mu idzie. Dajcie mu wiele okazji do ćwiczenia nowych kompetencji, ale nie przeceniajcie jego gotowości. Nie dajcie się zwieść myśleniu, że skoro dwulatek sam biega, to w żadnym wypadku nie należy go brać na ręce albo że skoro trzylatek dostał swoje własne łóżko, to już nigdy nie przyjdzie do was w nocy.

Niuniuś pierwszy raz jedzie nad prawdziwe morze. I to pociągiem – też prawdziwym! Na wakacjach są namiot, ognisko, pieczone jabłka, a nawet komary. Przychodzi też burza: TRACH! BŁYSK! Ale przede wszystkim jest morze: wielkie, szumiące i takie mokre. Skoczmy razem z Niuniusiem w tę letnią przygodę.

Mama mówi, że w świętach najlepsze jest oczekiwanie. Tata uważa, że najlepsze są pierogi. A Niuniuś, jak każde małe dziecko, po prostu całym sobą przeżywa wszystko to, co dzieje się dookoła. A w tym czasie dzieje się naprawdę dużo! Pojawiają się świąteczne rytuały, krzątanina, rzadko widziane ciocie i kuzyni oraz mnóstwo niecodziennych bodźców (zapachy, smaki, kolory, światło), które mały mózg skrupulatnie przyswaja. Dzieci chłoną nastroje rodziców, próbując nadać sens tym uroczystym wydarzeniom, aby kiedyś w przyszłości samodzielnie zdecydować, co w świętach jest dla nich najlepsze. Proste czynności, jak wspólne pieczenie pierniczków czy ozdabianie choinki, mogą stać się pełnym ciepła i magii wspomnieniem na resztę życia.