Wspomnienia Bohdana Juliusza Austa
- 276 Seiten
- 10 Lesestunden
„Wspomnienia” Bohdana Austa zaczynają się w lipcu 1910 roku, ukazując kontrast między radosnym dzieciństwem a dramatycznymi wydarzeniami, które nastąpiły po wybuchu I wojny światowej. Autor, który przeżył dziewięćdziesiąt pięć lat, zmagał się z wieloma trudnościami, w tym z ubóstwem rodziny spowodowanym kryzysem lat 20. XX wieku oraz bankructwem ojca. Obrazy bezdomności, szczególnie dotkliwe dla małych dzieci, są obecne w jego opowieściach. Każda historia odzwierciedla walkę, jaką toczył przez całe życie. Mimo trudności, Aust żył zgodnie z zasadami moralnymi i etycznymi, które wyniósł z domu i szkoły. Jego wspomnienia z czasów II wojny światowej są pełne niewypowiedzianych emocji, a każdy dzień był naznaczony cierpieniem i lękiem. Szczególnie traumatyczne były jego doświadczenia pracy w Poniatowej, gdzie zajmował się oświetleniem wokół nazistowskiego obozu. Wspomnienia te stanowią ważne świadectwo zmian społecznych i obyczajowych w Polsce w pierwszej połowie XX wieku, a wiedza o tamtych czasach powinna pochodzić bezpośrednio od osób, które je przeżyły. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
