Monografia ta bada tożsamość rasową oraz hegemonię „białości” w kontekście dyskursu publicznego w Stanach Zjednoczonych. Autor analizuje performatywność rasy, nie pomijając jej społecznych i kulturowych znaczeń, ani cierpień wynikających z kolonializmu, niewolnictwa czy segregacji rasowej. Skupienie na performansie rasowym ujawnia istnienie pograniczy rasowych, które nie są uznawane w społeczeństwie, gdzie panuje zasada „jednej kropli krwi”. Poznajemy różne formy maskarad, takie jak „passing”, oraz współczesne „crossovery” rasowe, które odwracają tradycyjne kierunki „przejścia” i nawiązują do estetyki „blackface”. Autor poświęca uwagę dekonstrukcjom barier rasowych oraz kwestiom imitacji i zawłaszczania „czarności”, co jest istotne dla konstrukcji hybrydowych tożsamości. W konkluzji autor podkreśla, że podział rasowy pozostaje aktualny. Książka wypełnia lukę w polskiej literaturze dotyczącej dyskursu rasowego i konstruowania tożsamości rasowej. Choć odnosi się do kultury amerykańskiej, problematyka tożsamości rasowej ma uniwersalny charakter, co czyni ją istotną dla polskiego czytelnika, zwłaszcza w kontekście rosnącego zróżnicowania etnicznego i podziałów światopoglądowych w Polsce oraz wpływu globalizacji kultury.
