Książka nie jest podręcznikiem historii psychologii ani monografią o Karlu Popperze. Skupia się na jego wczesnych pracach dotyczących psychologii, które prowadziły go do filozofii, szczególnie w obszarze teorii poznania i metodologii. Autor uznaje znaczenie idei Poppera, ale koncentruje się na jego młodzieńczej twórczości, związanej z doktoratem z psychologii pod kierunkiem Karla Bühlera. W kontekście sylwetki Promotora, interesujące staje się to, co Popper miał do powiedzenia o psychologii otaczającej go w „płynnej” wiedeńskiej rzeczywistości. Książka Włodzisława Zeidler ukazuje przenikanie się filozofii i psychologii w życiu Poppera przed jego najważniejszymi pracami. Autor podkreśla, że nie jest to biografia ani monografia metodologii z tamtego okresu. Zeidler przywołuje istotne informacje dotyczące tła środowiskowego i politycznego, które są kluczowe dla zrozumienia rozwoju poglądów Poppera i jego uczniów. Te konteksty społeczno-polityczne ukazują różnice w rozwoju psychologii w Polsce i Niemczech. W ostatnich dziesięcioleciach w obszarach polsko- i niemieckojęzycznych pojawiły się odmienne sposoby interpretacji filozofii i psychologii, co czyni dialog między nimi bardziej potrzebnym niż kiedykolwiek.
Zeidler Włodzisław Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
