Robert Kulik Bücher

Ta powieść nie ma jednego bohatera, ponieważ jest opowiadana oczami wielu postaci, których losy w przedziwny sposób się splatają lub pozostają w zawieszeniu. Akcja rozgrywa się w Królestwie Marzeń, gdzie czas się zatrzymał, a rządy Królowej Wróżki stają się bezpardonowe. Jej misja, polegająca na opowiedzeniu czasu, jest złożona i pełna niepokoju. Autor zręcznie łączy motywy, wydarzenia oraz różne czasy i światy, prowadząc czytelnika przez historie bezimiennego fotografa, Any i Teodora Boino, heroicznego marynarza Jacka, emerytowanego inspektora Valéry’ego Carré oraz zdegradowanego szeregowca Aeda Fitzpatricka. W tle znajduje się archiwum skrywające prawdę o życiu Elizy, Wiktora i Edwarda, a także innych ludzi, wchłoniętych przez alternatywną rzeczywistość, w której czas płynie niepostrzeżenie. Trzy różne światy i perspektywy czasowe odsłaniają opowieści bohaterów, łącząc je w wyszukanym stylu autora. Narracja jest pionierska, a pasja kronikarza i kolekcjonera nadaje powieści niepowtarzalny urok. Utrata czujności może prowadzić do dodatkowej podróży w czasie. Książka obroni się sama swoją zawartością, zawieszoną między fantazją a codziennością, aż po zapadający w pamięć, przerażający finał.

To powieść o chłopcu, który pragnie zostać żołnierzem, oraz mężczyźnie, który przechodzi swoją drogę. Od zachwytu ideą, przez obłęd odkrytego absurdu, do gorzkiego rozczarowania. Finał nie jest oczywisty. Czy Czytelnik, podążając śladami bohatera, dotrze do tego samego celu i wniosków? Wątki wojenne z interwencji w Iraku i Afganistanie splatają się z motywami sił specjalnych, a także obyczajowymi i etnograficznymi, portretując Polskę schyłku XX i początku XXI wieku. Ukazana jest zarówno prowincjonalna rzeczywistość, jak i refleksja nad kondycją kraju. Tło historyczne subtelnie przenika główny nurt wydarzeń, tworząc kontekst, który nadaje akcji wyrazistość i prowadzi do nowych znaczeń. Nowatorska narracja łączy elementy, które na pierwszy rzut oka nie pasują do siebie. Czujność i przenikliwość są ratunkiem dla zagubionych. Układanka zdarzeń tworzy enigmatyczny wzór, który z czasem staje się coraz bardziej czytelny, odkrywając ukryty kod. Losy bohatera stanowią oś, a on sam dostrzega nowe pęknięcia w swojej konstrukcji. Dążąc do złączenia oderwanych fragmentów, używa duchowego i mentalnego spoiwa, które, niczym w japońskiej sztuce kintsugi, przekształca rysy w wartość. Powieść pulsuje dwoistością, ukazując, że wszystko ma drugie dno i przeciwwagę.