Wczesnoromantyczna balladomania, szczególnie intensywna w latach dwudziestych XIX wieku, była niezwykłym zjawiskiem w literaturze polskiej. To pierwszy przypadek tak dużej popularności jednego gatunku literackiego, który wywołał głębokie zmiany na rynku czytelniczym. Balladomania przyczyniła się do powstawania nowych inicjatyw wydawniczych, grup literackich, czasopism i almanachów, a także do wzrostu znaczenia krytyki literackiej oraz kształtowania bardziej partnerskich relacji między autorami a odbiorcami. Zjawisko to miało wielorakie oddziaływanie i stanowiło istotny etap przełomu romantycznego w Polsce. Analiza balladomanii przed powstaniem listopadowym (1822-1830) ukazuje to zjawisko z perspektywy historii i socjologii literatury. Agnieszka Sienicka, doktor nauk humanistycznych, bada historię literatury polskiego romantyzmu, krytykę literacką, czasopiśmiennictwo oraz romantyczną fantastykę. Obecnie pracuje nad antologią wczesnoromantycznej ballady polskiej i jest autorką artykułów naukowych oraz współorganizatorką konferencji literackich.
