Jan nauczył mnie wiele, jednak nikomu nie życzę tej lekcji. Dlaczego to mnie to spotkało, nie mam pojęcia. Taka karma, powiedzieliby jedni, pech, dodaliby inni. Dorota Danielewicz, dziennikarka i matka, opisuje swoje życie, w którym rola matki zdominowała jej ambicje zawodowe. Pomimo obietnicy, że nigdy nie pozwoli, by macierzyństwo ją ograniczyło, los zadrwił z jej planów, odbierając czteroletniemu Janowi umiejętności, które powinien był nabyć. Zdrowy z pozoru chłopiec stawał się coraz większą zagadką, a lekarze przez lata nie potrafili postawić diagnozy. Dziś Jan ma 26 lat, a Dorota relacjonuje jego trudną drogę po ataku galaktosialidozy, niezwykle rzadkiego schorzenia. Jego życie przeplatają intensywne fascynacje, takie jak grzyby czy żółwie. Opowieść jest intymna, szczera i odważna, ukazując wyboistą drogę całej rodziny, w tym młodszego syna, Aleksandra. To piękna i mądra narracja matki o synu, który postanowił pozostać dzieckiem. Recepta na odnalezienie szczęścia i spokoju leży w tu i teraz, nie gdzieś indziej.
