Mateusz Ihnatowicz Bücher

Książka składa się z pięciu rozdziałów. W pierwszym opisano wiedzę ogólną resortu bezpieczeństwa5 na temat zakonu jezuitów, zaś w rozdziałach od drugiego do czwartego różnego typu rozpracowania. W drugim rozdziale przeanalizowano rozpracowywanie operacyjne prowincjałów, w trzecim placówek jezuickich, a w czwartym misjonarzy, rekolekcjonistów, kleryków i zakonników wspierających opozycję oraz eks-jezuitów. Książkę zamyka rozdział piąty przedstawiający działania represyjne przeciwko zakonnikom. Rozdziały mają układ chronologiczno-problemowy.

Jak scharakteryzować zawodowych morderców? Co kryje się w ich głowach? Jak wygląda ich codzienne życie i jak postrzegają swoją pracę? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w lekturze, która przybliża doświadczenia kata, Andr Obrechta, z trzydziestoletniej kariery. Obrecht, pragnąc przepracować swoje doświadczenia, dzieli się swoimi przeżyciami, ukazując rolę kata jako temat tabu. Zastanawia się, dlaczego wykonuje swoją pracę, podkreślając, że na świecie tylko Bóg i kat mają prawo do zadawania śmierci. Kaci pragną prowadzić spokojne życie, unikając rozpoznawalności, co rodzi pytania o ich fascynację śmiercią, obawy przed zemstą bliskich straceńców czy przeciwników kary śmierci. W książce ci, którzy wykonują wyroki, opowiadają o swojej wierze w słuszność swojej pracy, wskazując na krzywdy wyrządzone przez skazanych. Podkreślają profesjonalizm i precyzję w wykonywaniu kary. Równocześnie ukazują się jako ludzie z własnymi upodobaniami i życiem rodzinnym. Fragmenty dotyczące przestępców, takich jak Henri Landru czy Marcel Petiot, dodają głębi ich historii.