Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy omawia najważniejsze paradygmaty kształcenia pedagogicznego, ich użyteczność w przygotowywaniu studentów do pracy w resocjalizacji oraz analizuje możliwości i ograniczenia ich wdrażania w kontekście zmieniającej się rzeczywistości społecznej. Zawiera również charakterystykę młodzieży akademickiej, uwzględniając cechy demograficzne, osobowościowe i kompetencje społeczno-moralne. Analiza badań dotyczących orientacji aksjologicznych, sposobów spędzania czasu wolnego oraz motywacji do studiowania ukazuje potrzeby i możliwości rozwojowe studentów. W drugim rozdziale przegląd istniejących oraz nowa klasyfikacja cech osobowości i kompetencji wychowawczych, pożądanych w praktyce zawodowej, odnosi się do teorii pedagogicznej. Ostatni rozdział koncentruje się na istocie dialogu i aktywizacji w procesie kształcenia pedagogicznego, przedstawiając ich znaczenie w rozwijaniu kompetencji wychowawczych studentów resocjalizacji. Książka jest skierowana do studentów i wykładowców kształcących przyszłych wychowawców resocjalizujących, a autor ma nadzieję, że jej treść skłoni do refleksji i motywacji do doskonalenia kompetencji zawodowych również wśród praktyków.
