Krahelska. Krahelskie. Halina, Wanda, Krystyna. Trzy kobiety, jedno nazwisko, zbliżone lata aktywności i ta sama klasa społeczna. Często mylone, z nieistniejącymi pseudonimami, przypisywanymi intencjami i zlepkami biografii. Jak to opowiedzieć? Olga Gitkiewicz zastanawia się nad tym. Halina Krahelska, legendarna inspektorka pracy i działaczka społeczna, kwestionowała systemy, serwując na obiad pogadanki o zatrudnianiu dzieci w łódzkich fabrykach, mimo że gotowała znakomicie. Wanda, zamachowczyni z dobrego domu, stała na balkonie w peruce, gdy przejeżdżał powóz carskiego namiestnika. Krystyna użyczyła twarzy warszawskiej Syrenki, była dzielna i niezależna. Klisze, klisze. Jak to opowiedzieć? Może usunąć nietrafione epitety, szukać nowych, poddać się, spróbować raz jeszcze. Dążyć do obiektywizmu, oceniać, stosować współczesne miary do niewspółczesnych zamiarów, rewidować pamięć, tropić błędy i opowiadać. To książka o Halinie Krahelskiej i innych kobietach z rodziny Krahelskich. To książka o kliszach, z których niektóre są prześwietlone.
