Adam Danek wziął na warsztat problematykę imperialną w polskiej myśli politycznej pierwszej połowy XX wieku, podejmując temat, który może wydawać się zaskakujący. Jak to możliwe, że w Polsce międzywojennej, po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, pojawiły się ciągoty imperialne? Kraj ten stawał wówczas przed poważniejszymi wyzwaniami związanymi z odbudową państwowości. Mimo to, wielu intelektualistów i polityków marzyło o wielkiej Polsce. Autor książki zestawia i analizuje idee polityczne formułowane przez myślicieli i działaczy ugrupowań politycznych w Polsce, które określa mianem polskiego imperializmu. Zastrzega, że jego podejście do imperializmu jest opisowe i neutralne, wolne od ideologicznych czy emocjonalnych momentów. Praca Danka wypełnia lukę w polskiej literaturze naukowej, ponieważ dotąd brakowało kompleksowego omówienia tych zagadnień. Wcześniejsze analizy polskich projektów imperialnych koncentrowały się na pojedynczych ideologach czy środowiskach, a nie na syntetycznym ujęciu całości polskiej myśli politycznej. Specyfiką ujęcia Danka jest to, że analizuje myśl polityczną omawianych postaci jako imperialną w sensie ścisłym.
