Rasizm, dyskryminacja, nietolerancja i ekstremizm stały się kluczowymi problemami współczesnego świata, w tym Europy, mając znaczący wpływ na międzynarodowe relacje. W obliczu narastających tych zjawisk istotne jest poszukiwanie sprawiedliwości rasowej oraz skutecznych instrumentów prawnych, zarówno międzynarodowych, jak i krajowych, które mogą zapewnić walkę z rasizmem i nietolerancją. Również edukacja odgrywa kluczową rolę w przeciwdziałaniu ksenofobii i antysemityzmowi. Przełom w postrzeganiu tych problemów nastąpił podczas szczytu wiedeńskiego Rady Europy w 1993 roku, kiedy to przywódcy państw postanowili wprowadzić zobowiązania dotyczące ochrony mniejszości narodowych oraz zwalczania rasizmu, ksenofobii, antysemityzmu i nietolerancji. Był to istotny moment, gdy Rada Europy otworzyła się na państwa Europy Środkowej i Wschodniej, co sprawiło, że te problemy stały się częścią politycznej agendy. Poszukiwano skutecznych mechanizmów działania Rady Europy w rozwiązywaniu tych wyzwań w krajach aspirujących do członkostwa oraz tych, które już je uzyskały. Monografia bada, w jakim stopniu Europejska Komisja przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji (ECRI) przyczynia się do ochrony praw człowieka w Europie.
Bartosz Adam Bücher
