Bohaterki książki Alopecjanki. Historie łysych kobiet to kobiety, którym łysa głowa nie przysłoniła życia. Choć łatwo nie było, stoczyły walkę ze swoimi demonami i wygrały. Spełniają się zawodowo, realizują swoje pasje, tworzą udane relacje. A przede wszystkim obalają stereotyp, według którego kobieta musi mieć włosy. Alopecia Areata, czyli łysienie plackowate, według danych organizacji The American Hair Loss Association z 2017 roku, dotyczy 2 proc. światowej populacji. Z roku na rok osób z łysą głową, w tym w dużej mierze kobiet, jest coraz więcej. Naukowcy i lekarze nie znają przyczyny tej choroby. Nie ma na nią jedynej skutecznej terapii. Bywa, że włosy odrastają, ale zdarza się, że nie wracają nigdy. Pozostaje tylko, a może aż, nauczyć się z tym żyć.
Agata Zawiszewska Bücher


Zbiór szkiców w tym tomie stanowi środkową część trylogii o działalności Pauliny Kuczalskiej-Reinschmit, hetmanki polskich sufrażystek, oraz warszawskich społeczników na przełomie XIX i XX wieku. Wykorzystywały one hasło równych praw bez różnicy płci do promowania różnych form działalności, takich jak oświata, praca, samopomoc, spółdzielczość i narodowość. Ich dążenia do nauki, pracy i praw obywatelskich były częścią szerszego ruchu demokratyzacji społeczeństwa, co wzmacniało wspólnotę narodową. W pierwszej części Ster pod redakcją Kuczalskiej-Reinschmit przedstawiono działalność instytucji zakładanych przez tę grupę, takich jak Szwalnia przy Warszawskim Towarzystwie Dobroczynności oraz Bazar Wyrobów Kobiecych. W drugiej części, Między Sterem lwowskim i warszawskim, omówiono działalność Czytelni dla Kobiet i Związku Polskiego Równouprawnienia Kobiet, który po rozłamie przekształcił się w Polskie Stowarzyszenie Równouprawnienia Kobiet. Trzecia część, Ster pod redakcją Kuczalskiej-Reinschmit i Bojanowskiej, skupi się na Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich oraz warszawskim Sterze, omawiając ich działalność od rewolucji 1905-1907 do odzyskania niepodległości i przyznania kobietom pełni praw obywatelskich.