Zawód lekarza wymaga nie tylko ogromnej wiedzy medycznej i praktycznych umiejętności, ale również zaangażowania w sprawy ogólnoludzkie. Lekarze podejmowali działania na rzecz poprawy warunków życia społeczeństwa, wprowadzając regulacje prawne i starając się o lepsze zdrowie obywateli. W obliczu wojen i epidemii często narażali własne zdrowie i życie, co podkreślał Stefan Żeromski, wskazując na trudności codziennej pracy lekarzy, w tym wczesne wstawanie i organizowanie terapii. Mimo apolityczności, wielu lekarzy angażowało się w działalność polityczną i społeczną, co czyni tę profesję misyjną. Warto przypomnieć o aktywności lekarskiej w Polsce w kontekście historycznym, zwłaszcza w okresie międzywojennym, oraz o wpływie wykształcenia i warunków życia z końca XIX wieku na działania tej grupy zawodowej w latach 1919-1939. Tematyka ta zyskała na znaczeniu w związku z setną rocznicą powołania samorządu zawodowego Izb Lekarskich. Publikacja dzieli się na zagadnienia dotyczące pionierów, lokalnych społeczności, działaczy samorządowych oraz popularyzatorów zdrowego stylu życia. Autorzy pochodzą z różnych regionów, a ich prace opierają się na pamiętnikach, artykułach prasowych i biografiach, mimo ograniczeń związanych z pandemią COVID-19. Mamy nadzieję, że nasza praca nie jest jedynie apologetyczną hagiografią, ale stanowi świadectwo życia i działalności lekarzy w II RP.
Urbanek Bożena Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
