W kraju pojawiło się wielu wygnańców uciekających przed inwazją mykeńską, w tym Madduwattas, król Lukki, który wraz z rodziną schronił się u Hetytów przed Attarsijasem, mykeńskim wodzem dążącym do podboju zachodniej Anatolii. Attarsijas, przybyły z Grecji, prowadził kampanię z armią piechoty i rydwanów, siejąc spustoszenie. Madduwattas, zmuszony do ucieczki, znalazł schronienie u hetyckiego króla Tudhalijasa, który wysłał wojsko, aby stawić czoła Attarsijasowi i zmusić go do odwrotu. Po tym zwycięstwie Madduwattas objął władzę w Zippasli, składając przysięgę wierności Tudhalijasowi, jednak szybko zaczął dążyć do niezależności, najeżdżając Arzawę. Po przegranej bitwie, król hetycki przyszedł mu z pomocą, pokonując Arzawę. Wkrótce jednak Attarsijas ponownie zaatakował Zippaslę, zmuszając Madduwattasa do ucieczki. Po kolejnej inwazji mykeńskiej, Madduwattas zyskał sojuszników w Dalawie, zdradzając hetyckiego dowódcę Kinaspili, co doprowadziło do jego śmierci i rozbicia hetyckich sił. Madduwattas szybko przejął kontrolę nad Arzawą, stając się najpotężniejszym władcą w Azji Mniejszej, budując silne państwo z bogatymi terenami i kluczowymi szlakami handlowymi, jednocześnie udając lojalność wobec Hetytów.
