Jonasz Przybyszewski Reihenfolge der Bücher

Otłoczyn – ta nazwa zawsze będzie kojarzyć się z tragicznym wypadkiem z 19 sierpnia 1980 roku, w którym zginęło 67 osób. To najtragiczniejsza katastrofa kolejowa po 1945 roku, określona jako „najlepiej wyjaśniona niewyjaśniona katastrofa”. Mimo dokładnego odtworzenia przebiegu zdarzeń, nie ustalono, dlaczego pociąg towarowy wyruszył ze stacji Otłoczyn na czołowe zderzenie z osobowym składem 5130. Po 40 latach postanowiłem wrócić do materiałów, które zgromadziłem, aby zrekonstruować ostatnie 25 godzin życia maszynisty i spróbować odpowiedzieć na pytanie, które pozostaje niewyjaśnione. Publikuję także nieznane wcześniej świadectwa i zdjęcia, które przez dekady były ukryte w archiwach prokuratorskich i teczkach Służby Bezpieczeństwa PRL. To był niezwykle pasjonujący, ale i trudny proces. Spodziewam się silnej krytyki, ponieważ nie jest to łatwa lektura. Mam nadzieję, że ta książka stanie się pomnikiem pamięci dla tych, którzy 19 sierpnia 1980 roku wyruszyli w swoją ostatnią podróż, oraz impulsem do otwartej, szczerej i przejrzystej dyskusji o bezpieczeństwie na polskich kolejach. Od autora, książka pod patronatem medialnym portalu Węzeł Przesiadkowy.

Otłoczyn ta nazwa prawdopodobnie już zawsze będzie kojarzyć się z wypadkiem, do którego doszło w pobliżu tej miejscowości 19 sierpnia 1980 roku. W tej najtragiczniejszej w skutkach katastrofie kolejowej po 1945 roku życie straciło 67 osób. Nazwałem ją najlepiej wyjaśnioną niewyjaśnioną katastrofą. Jej przebieg odtworzono z bardzo dużą dokładnością, ale nigdy nie ustalono, dlaczego tej feralnej nocy pociąg towarowy nagle ruszył ze stacji Otłoczyn wprost na nadjeżdżający z naprzeciwka osobowy skład 5130. Po 40 latach od tej nocy postanowiłem wrócić do wszystkich akt, które udało mi się zgromadzić, z największą starannością zrekonstruować ostatnie 25 godzin życia maszynisty pociągu towarowego i spróbować odpowiedzieć na pytanie, które od czterech dekad pozostaje niewyjaśnione. Jednym z głównych celów była także publikacja nieznanych wcześniej świadectw i zdjęć, które przez dekady pozostawały ukryte w archiwach prokuratorskich i teczkach Służby Bezpieczeństwa PRL. Był to dla mnie niezwykle pasjonujący, ale i bardzo trudny proces. Wiem, że jego efekt spotka się zapewne z silną krytyką, gdyż nie jest to łatwa lektura. Mam jednak nadzieję, że ta książka będzie nie tylko pomnikiem pamięci wszystkich tych, którzy 19 sierpnia 1980 roku wyruszyli w swoją ostatnią podróż, ale także impulsem do rozpoczęcia otwartej, szczerej, a przede wszystkim przejrzystej dyskusji o bezpieczeństwie na polskich kolejach.