Kościukiewicz Kazimierz Bücher

Powieść ukazuje nie tylko okropności konfliktów zbrojnych od 1945 roku po wojnę w Ukrainie, lecz także czas spokoju, podróży po świecie, tropienia legend, nieraz bardzo ciekawych. W tych legendach również nie brakuje lokalnych wojen i wojenek. Bohater powieści nie uczestniczy w żadnej z nich, ale jest ich świadomy, dowiaduje się o nich z mediów, otaczają go, niepokoją, śnią mu się po nocach. Czuje ich zapach. Rozumie, że o sielski spokój bez rakiet, samolotów, czołgów trzeba ciągle walczyć. W przeciwnym razie pozostaje odwieczne pytanie, w jakim celu budować nowe, w jakim celu stawiać wszystko na jedną kartę? Takie jest motto tej książki.

Powieść obyczajowa z wątkami kryminalnymi, historycznymi i podróżami do egzotycznych rejonów świata. Bohaterka opowieści, urodzona w niewielkim dolnośląskim miasteczku, w dorosłym życiu przeprowadza się do Wrocławia. Z czasem pokocha to miasto. Niestety popada w kłopoty. Poznaje człowieka, który podaje się za biznesmena, wkrótce jednak okazuje się, że prowadzi on niejasne interesy. Ucieka z kraju. Mafia, poszukując biznesmena, porywa jego narzeczoną. Dalsze losy bohaterki jeszcze bardziej się komplikują. Na szczęście pojawia się jej dawny znajomy.

Sarbiewski wierzył, że poezja, inspirowana gwiazdami, może zatrzymać upływ czasu. Gwiazdy symbolizują nieśmiertelność, wieczną sławę i piękno, co skłaniało poetę do ich poszukiwania jako źródła twórczej inspiracji. Ich blask ożywia teksty, tworzy konstelacje znaczeń i wydobywa z mroku bohaterów lirycznych oraz samego autora. Choć ich światło dociera do nas w zniekształconej formie, nigdy całkowicie nie znika. Maciej Kazimierz Sarbiewski, jezuita i najwybitniejszy poeta nowołaciński XVII wieku, zdobył uznanie papieża Urbana VIII. Był teoretykiem poezji, nauczycielem gramatyki, poetyki i retoryki w jezuickich kolegiach, a także wykładowcą filozofii i teologii w Akademii Wileńskiej. Jego twórczość, inspirowana antycznymi mistrzami, charakteryzowała się wytworną łaciną, alegorycznymi interpretacjami biblijnymi oraz bogactwem form retorycznych. Sarbiewski zyskał uznanie w całej Europie, a jego poezja stała się jedną z najjaśniejszych na literackim niebie wczesnej nowożytności. Wojciech Ryczek, literaturoznawca związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, jest autorem monografii dotyczących teorii retoryki i literatury nowołacińskiej. Interesuje się historią retoryki, literacką komparatystyką, przekładem oraz historią idei i estetyką filozoficzną.