Urszula Bielska (ur. 1938) była w latach 1962–1965 kierowniczką administracyjną Teatru 13 Rzędów w Opolu, żoną aktora Andrzeja Bielskiego i gospodarzem mieszkania, gdzie spotykał się zespół z Jerzym Grotowskim. Ten okres stanowi centrum jej wspomnień, ale jest tylko fragmentem jej dramatycznego życia. Biografia Bielska ukazuje niepowtarzalne życie, obrazując zarazem fundamentalne zmiany w polskim społeczeństwie po 1939 roku. Wojna oraz powojenna „prześniona rewolucja” wpływają na jej życie, a ona stara się na nie odpowiedzieć. Zderzenie historycznych uwarunkowań z jej niepodległą energią tworzy biografię, która oświetla przemiany w Polsce w drugiej połowie XX wieku, często wypierane przez legendy o komunistach i patriotach. Osobista opowieść o losach Bielska rozsadza te schematy, ukazując złożoność powojennego życia. Jej historia o Grotowskim i jego teatrze z lat sześćdziesiątych to „inna historia”, a raczej „herstoria”. Kobiecy głos Bielskiej nie ulega męskim legendom Mistrzów, lecz je demaskuje, nie podważając przy tym osiągnięć Grotowskiego. Przywraca teatrowi wymiary i konteksty, które jego twórcy próbowali zatrzeć, zarówno przez opowiadanie własnej wersji wydarzeń, jak i wplatanie ich w historię swojego życia.
Piotr Rzepka Bücher
