Rękopis Włodzimierza S. Czerewki, dotyczący ostatniej wojny Bohdana Chmielnickiego z lat 1654–1655, znajduje się w archiwum po Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Powstał na seminarium profesora Stanisława Zakrzewskiego i jest jednym z najciekawszych opracowań tamtego okresu. Został odkryty podczas badań w latach 2016–2018 i, mimo że minęło blisko sto lat od jego napisania w 1932 roku, pozostaje unikalnym dziełem w polskiej historiografii. Chociaż rękopis jest niekompletny, zachowano jego zasadniczą część, a edycję wzbogaca recenzja Mikołaja Andrusiaka, ucznia Zakrzewskiego. Współczesna edycja ratuje od zapomnienia ważny tekst dla europejskiej historiografii. Włodzimierz S. Czerewko, pochodzący z ukraińskiej rodziny osiedlonej w Przemyślu, był świadomy skomplikowanych relacji polsko-ukraińskich. Jego prace, napisane w pięknej polszczyźnie, wskazują na pragmatyzm w podejściu do tożsamości narodowej. Czerewko korzystał z nauk polskich i ukraińskich profesorów, a na Uniwersytecie Jana Kazimierza zapisywał się jako Szymon, co mogło być próbą integracji z polską społecznością akademicką. Po 1932 roku jego losy są niejasne, brakuje informacji o jego życiu w czasie II wojny światowej. Jego doktorat pozostaje jednak istotnym dowodem jego pasji historycznej oraz przynależności do lwowskiej szkoły historycznej.
