Gratis Versand in ganz Österreich
Bookbot

Krzysztof Koehler

    Domek szlachecki w literaturze polskiej epoki klasycznej
    Punkty krystalizacji. Szkice o literaturze...
    Święte wiosny
    • W poetyckiej serii mozaikowej PIW-u prezentujemy tom wierszy Krzysztofa Koehlera, poety, krytyka literackiego i eseisty, który jest również autorem scenariuszy filmowych. Koehler współpracuje z pismami Arcana, Pressje i Fronda, a także jest profesorem na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz wykładowcą w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum w Krakowie. Jest autorem siedmiu książek poetyckich, w tym wyboru wierszy Obce ciało oraz antologii poezji barokowej. Napisał libretto do opery i współtworzył programy telewizyjne oraz filmy dokumentalne. Jego najnowszy tom jest kontynuacją poetyckich poszukiwań, eksplorując zarówno formę, jak i tematykę. W jego frazie toczy się pojedynek klasyczności z romantycznością, łączący piękną frazę ze stylizacją na mowę potoczną. Jak zauważył Ireneusz Staroń, to poezja współistnienia cyzelowanych retorycznych okresów i rymów, tworząca transowe brzmienie, idealne do głośnej lektury. Religijny kontekst wierszy jest oczywisty, a metafizyczne poszukiwania prowadzą przez współczesne labirynty obrazów. To wiersze do głośnego i cichego czytania, do dyskusji i refleksji.

      Święte wiosny
    • To, czym zajmuję się w tych szkicach, nazwać można próbą włączenia się do refleksji na temat tekstów, które powstawały w naszej literaturze najdawniejszej, a których autorzy wpływali na samorozumienie wspólnoty odbiorców kultury piśmienniczej, początkowo zapewne nielicznej, a z czasem coraz liczniejszej, żyjącej w ramach organizacji państwowej na pewnym określonym terenie w Europie. Na tym terenie (i w tej to wspólnocie) stopniowo artykułowało się, tak samo pod wpływem różnych historycznych wydarzeń, poczucie polskości. Ci ludzie, ich formuły słowne, ich spostrzeżenia, wszystko to układało się w pewien ciąg. W pewną wielowiekową opowieść, której my dzisiaj jesteśmy spadkobiercami. Nazywam te teksty, te wypowiedzi punktami krystalizacji. Oczywiście termin użyty przeze mnie jest swoistą metaforą tekstów kluczowych, w których dochodzi do głosu owa właśnie krystalizacja stanu świadomości wspólnotowej danego czasu i dzięki wielowiekowej lekturze tego typu wypowiedzi krystalizacyjnych mamy do czynienia z narastającą w czasie czy nawarstwiającą się refleksją. - od Autora

      Punkty krystalizacji. Szkice o literaturze...