José Cantoná doet weinig anders met zijn leven dan wodka drinken en wat rondhangen. Dat verandert wanneer de oppositieleider wordt neergeschoten en er dringend behoefte is aan iemand die zijn plaats kan innemen tot de verkiezingen voorbij zijn. Door zijn treffende gelijkenis is José de uitgelezen kandidaat. Met zijn geliefde en zijn lijfwacht aan zijn zijde overstijgt hij zichzelf en groeit hij onverwachts uit tot held.
Montse und Santiago sind achtzehn, als sie sich 1974 in Barcelona verlieben. Doch ihre Liebe scheitert an den Umständen: Sie, Tochter aus gutem Hause und er, der Automechaniker aus dem Hafenviertel – zu viel steht zwischen ihnen. Fünfundzwanzig Jahre später entdeckt Montse, dass Santiago, ganz entgegen ihrer Vermutung, noch lebt – irgendwo in der Wüste Nordafrikas. Und sie macht sich auf die Suche … Leantes Schreiben bewegt sich zwischen großen Gefühlen wie in Ondaatjes ›Der englische Patient‹ und monumentalen Landschaftsbeschreibungen wie bei Hemingway oder Paul Bowles und erzählt die Geschichte einer Liebe, die die Zeit überdauert. Ausgezeichnet mit dem renommierten Alfaguara-Preis 2007.
Een jonge gynaecologe gaat uit idealisme een jaar werken in Afghanistan. Door haar beroep komt ze vooral in contact met vrouwen. Wat ze van Afghanistan ziet, observeert ze met eigen ogen; wat ze over Afghanistan hoort, komt meestal vanachter de burka vandaan. Elke dag schrijft Natalia e-mails over haar belevenissen aan haar familie en vrienden. Ze werkt ze na terugkomst uit tot een onthutsend boek over een land dat grotendeels verwoest is door de Taliban en nu, ondanks de internationale troepenmacht, nog steeds geteisterd wordt door plaatselijke machthebbers.
What does it really mean to be dead? This is the question that vexes Isobel because as far as the outside world is concerned she is dead. The book springs from a case of mistaken identity. Isobel, mother of three adult children and an anthropologist has officially been pronounced dead following a boat accident in a remote part of the Guatemalan jungle. But Isobel is very much alive and is hiding in a remote shack in the jungle. She isn't ready to tell the world she's still alive and she's not sure whether she ever will. The news of her own death is especially ironic because as an anthropologist, she studies death rituals. Serena, Isobel's daughter, studies weather. Her father has some form of Alzheimer's and with her mother now supposedly dead, she is trying to write the family history before it is lost. Above all, she is obsessed with the story of Simon, her father's father who was in a shipwreck and survived three days at sea before being rescued. The story of his life has become a family legend together with the tales her father told about The Battle of Formigues and the story of Li Po. Ever since she was a child, Serena has been tantalised by these stories, always asking questions, turning the 'facts' over in her mind, always trying to piece the 'truth' together. Yet the irony is that she isn't investigating the one story she really should