Korespondencja 1914-1922

Mehr zum Buch

Chciałbym móc powiedzieć, że stosowałem się do zalecenia, które sformułowałeś: Jeśli jest coś, co kto inny napisałby równie dobrze, jak ty, nie pisz tego. Szukam w jego stylu wad i nie mogę ich znaleźć. Nie potrafię wskazać jego głównych cech, bo ma je wszystkie naraz: giętkość jego stylu sprawia, że obok niego każdy inny wydaje się duszny i nieprecyzyjny. Żyłem w tej samej epoce, co Ty, a poza spojrzeniami i słowami, poznałem Cię tylko z Twoich książek, które są wielkie, ale niewystarczające. Tym razem Marcel koresponduje z Andr Gidem, redaktorem wydawnictwa Gallimard, który odrzucił jego W stronę Swanna. Korespondencja wyjaśnia relacje między Proustem a Gide’em, ukazując ich dyskusję o ideach oraz pretensje Gidea wobec Prousta, który nigdy wprost nie przyznał się do homoseksualizmu. Pojawia się też wątek teoretycznoliteracki, a więc dyskusja dwóch mocnych pisarzy na temat wizji literatury i doświadczenia literackiego, a przede wszystkim: czym jest i czemu służy największa literatura.