Austeria

Mehr zum Buch

Austeria starego Taga, według pierwszych zdań powieści Juliana Stryjkowskiego, znajduje się na skraju miasta, przy szlaku do Karpat, w niemal pustkowiu, ale z ganku widać pożar unoszący się nad miastem. Ta galicyjska karczma, emblematyczna dla polsko-żydowskiej literatury, była pełna ludzi w pierwszych dniach Wielkiej Wojny, kiedy monarchia c.k. dobiegała końca. Wspomnienia Taga, wyrażone w czasie teraźniejszym, brzmią jak wewnętrzny monolog, który łączy przeszłość z teraźniejszością. W karczmie zgromadził się niemal cały świat: żydowscy drobnomieszczanie, rzemieślnicy i kupcy, ich żony i córki, chasydzi z milczącym cadykiem, wolnomyśliciele i rewolucjoniści, a także emigranci, którzy doświadczyli pogromów. Obecni są również nieżydowscy goście, jak rusińska służąca, katolicki ksiądz i węgierski żołnierz. To swoista arka Noego, w której splatają się różnorodne losy i historie, tworząc obraz społeczności w obliczu nadchodzącej katastrofy.