Tatarzy Rzeczypospolitej Obojga Narodów... T.2

Mehr zum Buch

W dzisiejszych czasach niewielu mieszkańców Polski zdaje sobie sprawę, że od wieków w kręgu kultury polskiej żyje społeczność muzułmańska, czerpiąca z islamskiego Wschodu oraz z kultury ludności kresów wschodnich. To potomkowie Tatarów, zamieszkujący ziemie Rzeczypospolitej Obojga Narodów, szczególnie Wielkiego Księstwa Litewskiego i północno-wschodnich rubieży Korony Polskiej. Obecnie są obywatelami Polski oraz Litwy i Białorusi, które uważają się za spadkobierców Wielkiego Księstwa Litewskiego. Ludność ta, zgodnie z tradycją, nazywa się Tatarami litewskimi, co znajduje potwierdzenie w kronikach, opisach historyczno-geograficznych oraz staropolskich pamiętnikach. W dokumentach sejmowych również występuje nazwa Tatarzy litewscy. Próby zastąpienia tej nazwy określeniem Tatarzy Wielkiego Księstwa Litewskiego przez niektórych badaczy są naukowo nieuzasadnione. Ludność ta powinna być określana mianem Tatarów litewskich lub Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego w kontekście czasów przedrozbiorowych. W pracy tej używam także terminów Tatarzy polscy i Tatarzy polsko-litewscy, odnosząc się do muzułmańskiej ludności Podlasia, która stanowi jedną grupę etniczną ze swoimi współplemieńcami z ziem litewsko-białoruskich.