Niewidzialna władza

Mehr zum Buch

Pierwszą nagrodę przyznaliśmy Ryszardowi Jasińskiemu za powieść niewidzialna władza, której nie da się łatwo sklasyfikować. To ekspresja pomysłów, przesiąknięta specyficznym poczuciem humoru, które ośmiesza wzniosłość romantycznych wieszczów i polskie przywiązanie do tradycji. Książka szydzi z polityki i jej pustego blichtru, będąc literacką walką z zniewalającą formą, nawiązując do gombrowiczowskich inspiracji. Jasiński swobodnie żongluje konwencjami, tworząc gatunkowy kolaż, w którym dramat, poezja i proza przenikają się. Imituje różne style literackie, demaskując ich stylowość. Akcja rozgrywa się w mózgu autora, co sprawia, że wszystko może się zdarzyć. Proza jest doskonale napisana, co z pewnością przyciągnie zarówno zwolenników, jak i przeciwników, ponieważ postmodernizm nie każdemu przypada do gustu. Jasiński przekonał nas do siebie, co wpłynęło na nasz werdykt. Fragment książki ukazuje surrealistyczną scenę, w której narrator budzi się w obcej kuchni, otoczony niepokojącymi dźwiękami i niejasnymi sytuacjami, co podkreśla atmosferę tajemniczości i niepokoju.