Teajtet. Sofista. Polityk

Mehr zum Buch

Kolejna tetralogia Platona (ok. 423-347 p.n.e) obejmuje trzy dialogi: Teajtet, Sofista i Polityk. W Teajtet Platon analizuje naturę wiedzy i jej nabywanie, poruszając kwestie epistemologiczne, takie jak istnienie jednej prawdy czy subiektywizm. Odrzuca relatywizm, opowiadając się za obiektywną prawdą, co czyni ten dialog jednym z najważniejszych w jego dorobku. Sofista koncentruje się na ontologii, badając, co istnieje. Polityk, pisany w późniejszych latach życia Platona, jest bardziej pesymistyczny i realistyczny w porównaniu do wcześniejszych dzieł. Skupia się na polityce i sposobach rządzenia, przyznając, że skuteczność rządu jest ważniejsza niż forma konstytucji. Platon argumentuje, że najlepszą formą rządów jest ograniczona monarchia, gdzie jednostka działa w ramach konstytucyjnych ograniczeń. Doświadczenia życiowe Platona wpłynęły na jego rewizję poglądów w tym późnym dialogu, co czyni go istotnym w kontekście jego filozofii politycznej.