Oksfordzka historia unii polsko-litewskiej. Powstanie i rozwój 1385-1569

Mehr zum Buch

Historia jednego z najdłużej trwających związków politycznych w Europie Wschodniej skupia się na unii między Królestwem Polskim a Wielkim Księstwem Litewskim, która trwała przez trzy stulecia, zanim zakończyła się u schyłku XVIII wieku. W tym czasie, mimo dominacji narracji o ekspansji Imperium Rosyjskiego, to właśnie ta unia była największą potęgą w regionie, a jej dzieje często przedstawiane są jedynie pobieżnie w kontekście tzw. "rozbiorów Polski". Pierwszy tom Oksfordzkiej historii unii polsko-litewskiej bada proces kształtowania się wielonarodowego i pluralistycznego państwa, które rozwijało się dzięki pokojowym negocjacjom, a nie wojnie. Wizja unii politycznej, zrodzona w latach 1385-1386, przyciągała Polaków, Litwinów, Rusinów i Niemców, a później także mieszkańców Prus i Inflant. Mimo wewnętrznych sporów, idea Rzeczypospolitej jako wspólnoty politycznej pod panowaniem monarchy elekcyjnego nigdy nie została porzucona. Robert Frost kwestionuje tradycyjne interpretacje tego związku, podkreślając, że unia polsko-litewska stanowi przykład "państwa złożonego", a nie jedynie przejrzystego modelu suwerennego państwa narodowego.