Przerwane emancypacje Polityka ekscesu w kinie polskim lat 1968-1982

Mehr zum Buch

Przerwane emancypacje Sebastiana Jagielskiego to dzieło, które może stać się istotnym wydarzeniem w dyskusji publicznej, poruszając tematy takie jak historia ludowa, rewolucje, emancypacja kobiet w socjalizmie oraz relacje polsko-żydowskie. Autor przekonuje, że w latach 1968–1982, między Marcem 1968 a „Solidarnością”, pojawiła się nowa struktura odczuwania, niosąca potencjał emancypacyjny dla różnych grup społecznych, autonomiczny wobec wartości narodowych i religijnych, który jednak został odrzucony i nie zrealizowany. Jagielski dostrzega związek między tym potencjałem a energią kontestacji na Zachodzie. Książka jest zarówno pracą akademicką, jak i manifestem metody i politycznej wrażliwości. Stanowi fascynującą wiwisekcję czasów w polskiej kulturze, proponując oryginalny język i ważkie ogólnokulturowe rozpoznania, oparte na historii kina polskiego. Kino staje się materiałem do ukazania szerszych procesów kulturowych, zmienności znaczeń i wartości. Przerwane emancypacje to udana próba zaproponowania nowej optyki i języka opisu dla kluczowego okresu w historii polskiego kina, który okazuje się znacznie istotniejszy, niż wcześniej sądzono.