Poranek u księżnej de Guermantes

Mehr zum Buch

„Poranek u księżnej de Guermantes” to próbny szkic ostatniego rozdziału „Czasu odnalezionego”, w którym Proust zarysował zakończenie swojej siedmiotomowej powieści. Proust pisał swoją powieść w zeszytach, znanych jako „czarne zeszyty”, które zawierały zalążki i pierwsze fragmenty dzieła. Było ich trzydzieści dwa, ponumerowane białymi cyframi. Wśród nich wyróżniają się zeszyty 57 i 58, które zawierają drugą wersję „Czasu odnalezionego”, w tym dwa rozdziały: „Nieustanna adoracja” i „Bal kostiumowy”. Zeszyt 57, wcześniej znany jako wersja przed redakcją, jest kontynuacją zeszytu 58, co zauważyli Henri Bonnet i Bernard Brun. Proust nie spalił tych zeszytów, ponieważ jego ostateczny rękopis nie był jeszcze gotowy, mimo że miał już wizję zakończenia. Ostateczny rozdział naszkicował w 1909 roku, a jego koncepcja była niemalże zakończona. Pracował nad wnętrzem powieści, zmieniając losy postaci, a korzystając z notatek z lat 1910-1911, skonstruował ostateczną wersję „Czasu odnalezionego”. Po jego śmierci w 1922 roku, pozostawił rękopisy w Bibliothèque nationale, kończąc je słowem „Fin”. Celesta wspomina, jak Proust, szczęśliwy, ogłosił, że napisał „koniec” i że teraz może umrzeć.