Sempre Susan Wspomnienie o Susan Sontag

Mehr zum Buch

„Chodzi o szczegół” - mawiała Susan Sontag, podkreślając różnicę między prozą a reportażem. Sigrid Nunez, w swojej opowieści, tworzy szczery obraz Sontag, niepogodzonej z własnym odchodzeniem. Tekst jest pełen konkretów i drobnych „dostrzeżeń”, które oddzielają intymność od tego, co powinno pozostać niedopowiedziane. Nie jest to biografia, lecz relacja z dyskretnego towarzyszenia dwóch pisarek, które różni wiele, ale łączy bezkompromisowa szczerość. Taka, która pozwala dostrzegać w drugim człowieku zarówno wady, jak i zalety, bez oceniania. To doświadczenie przyjaźni jest zapisane precyzyjnie, w odpowiedniej liczbie słów. Magdalena Kicińska, reporterka i redaktorka naczelna „Pisma. Magazynu opinii”, wspomina, że Susan była obecna w jej życiu jako partnerka jej syna, Davida Rieffa, oraz asystentka. Ich relacja była głęboka, a wspólne życie pełne trudności, ale i pięknych chwil. Sontag przekraczała granice pokoleń, uważając, że wszyscy są w tym samym wieku, mimo różnic w doświadczeniach. Jej intelekt i spostrzeżenia budziły zazdrość, a ona sama nieustannie inspirowała do czytania i słuchania. Nunez podkreśla, że dzięki Sontag zrozumiała, iż pisanie to powołanie, a nie kariera, co miało kluczowe znaczenie w jej twórczości.