Niniejsze szkice podejmują problematykę splotu językoznawstwa i filozofii języka, koncentrując się na osiągnięciach generatywizmu (w duchu Noama Chomsky’ego i Raya Jackendoffa) oraz analitycznej filozofii języka (nawiązującej do tradycji Gottloba Fregego, Ludwiga Wittgensteina i Bertranda Russella). Pierwszy rozdział odnosi się do trylematu Gorgiasza, wskazując na jego konsekwencje dla typologii nauk i zrozumienia uniwersalności języka. W drugim rozdziale omawiane jest pojęcie paradygmatu oraz jego rola w naukach humanistycznych i społecznych, zwłaszcza w językoznawstwie, gdzie paradygmat służy do porządkowania i opisywania świata. Kolejne rozdziały dotyczą paradygmatów językoznawstwa generatywnego, podstawowych pojęć filozofii języka oraz rozwoju współczesnej pragmatyki. Proponowane jest rozszerzenie semantyki pojęciowej o element pragmatyczny oraz elementarną semantykę kategorialną dla predykacji. Praca kończy się uwagami na temat rozszerzenia badań w kognitywno-analitycznej tradycji filozofii nowożytnej. Celem książki jest historiograficzny przegląd wybranych idei i teorii, co wiąże się z obfitością cytatów oraz obszerna końcowa bibliografia, uwzględniająca istotne pozycje w języku polskim, co pozwala umieścić rozważania w odpowiednim kontekście historycznym i metodologicznym.
