Michaił Bułhakow Bücher

Der Teufel persönlich stürzt Moskau in ein Chaos aus Hypnose, Spuk und Zerstörung. Die Heimsuchung für Heuchelei und Korruption trifft alle – ausgenommen zwei Gerechte … Bulgakows Hauptwerk ist, in der Tradition von Goethes „Faust“, Dostojewskis „Die Brüder Karamasow“ und Thomas Manns „Doktor Faustus“ längst ein Klassiker der literarischen Moderne.

Dieses Buch erzählt von den besonderen Beziehungen zwischen Macht und Künstler. Im Mittelpunkt steht der französische König Ludwig XIV. und der Dramatiker sowie Komödiant Jean-Baptiste Poquelin, der sich den Namen de Molière gab und in die Literaturgeschichte einging. Michail Bulgakow betrachtete ihn als eine ihm besonders nahe stehende Figur, obwohl Molière als Schriftsteller mehr Glück hatte: Seine Stücke wurden aufgeführt, er spielte selbst darin und genoss verdienten Ruhm. Im Gegensatz dazu wurde Bulgakows „Das Leben des Herrn de Molière“ zu Lebzeiten des Autors nie gedruckt oder auf der Bühne gezeigt. Der Roman blieb unter anderen Manuskripten, die nicht verbrannten, und erreichte die Leser 22 Jahre nach dem Tod des Autors.

Obie nowele to zjadliwa satyra na radziecką biurokrację. Michał Bułhakow twórca genialnego Mistrza i Małgorzaty jak mało kto potrafił podchwycić i literacko przetworzyć przejawy sowieckiej rzeczywistości, prowadząc niekiedy swoich bohaterów na skraj obłędu. Pisarz dobrze wiedział, że człowiek, który wpadnie w tryby rozpędzonej machiny biurokracji, ulegnie presji ludzkiej głupoty i własnego strachu, musi skończyć tragicznie. Sam za życia był ostro krytykowany, niekiedy otrzymywał odrobinę wolności, by za chwilę znaleźć się w labiryncie zakazów. W latach 30. pisał głównie do szuflady. Paradoksalnie, gdy władza sowiecka zabrała mu ostatnią szansę na realizację zawodową jako literata, stworzył arcydzieło.

Nowy przekład powieści wszech czasów Mistrz i Małgorzata - fenomen literacki, który trafia na wszystkie listy ,,najważniejszych książek do przeczytania przed śmiercią". Tę opowieść czyta się wielokrotnie, wraca się do niej po latach, odkrywając ją za każdym razem na nowo. To jedno z najbardziej tajemniczych dzieł światowej literatury, pełne zagadek, symboli, niedopowiedzeń. Mogłoby się wydawać, że o arcydziele Bułhakowa powiedziano już wszystko. Grzegorz Przebinda, tłumacz, wybitny znawca Rosji i erudyta, udowadnia, że to nieprawda. Po 50 latach od ukazania się książki wraz z żoną Leokadią i synem Igorem przekłada ją na nowo. Tłumacze odkrywają kolejne warstwy fascynującej historii, rozwiewają wątpliwości, polemizują z poprzednimi przekładami. Oferują nowy klucz do odczytania tej wielkiej księgi, przybliżając ją współczesnemu czytelnikowi. To jeden z tych rzadkich przypadków, gdy przypisy czyta się z równą fascynacją co tekst samej powieści.