Trudno przewidzieć przyszłość w świecie, który już się skończył. Po wyniszczającym konflikcie cywilizacja praktycznie przestała istnieć, a z dawnych stolic pozostały jedynie wypalone ruiny. Gdzie promieniowanie nie zabija, tam panoszy się nieuleczalna zaraza. W oszczędzonej Japonii trwa walka o przetrwanie, a młoda futurolog Lilak decyduje się na ryzykowną wyprawę badawczą do Sachalinu, wyspy będącej strefą przejściową między Japonią a zniszczonym kontynentem. To miejsce przyciąga ostatnich uchodźców, którzy dramatycznie walczą o życie, oraz tych, którzy nie zasługują na miejsce w społeczeństwie. Lilak szybko odkrywa, że Sachalin to nie tylko kolonia karna, ale także klucz do zrozumienia, dlaczego ludzkość znalazła się na krawędzi zagłady. Kanibalizm, przemoc i szaleństwo dominują w tym świecie. Co się stanie, gdy podczas wyprawy coś pójdzie nie tak? Wizja Sachalinu jest zarówno olśniewająca, jak i przerażająca, ukazując możliwy kierunek, w jakim zmierza nasza cywilizacja. Eduard Wierkin mistrzowsko parafrazuje Czechowa, tworząc narrację, która stawia go w jednym rzędzie z braćmi Strugackimi. Poetyckość opisu i tempo akcji, uchwycone w przekładzie Pawła Podmiotko, zachwycają i zapierają dech w piersiach.
