Gratis Versand in ganz Österreich
Bookbot

Gerrit Komrij

    Gerrit Komrij war eine prägende Gestalt der niederländischen Literatur, bekannt für sein umfangreiches Schaffen als Dichter, Romanautor, Kritiker und polemischer Journalist. Seine Lyrik der frühen 1970er Jahre stand in scharfem Kontrast zu zeitgenössischen Strömungen und brachte ihm Anerkennung ein. Komrij erwarb sich auch den Ruf für seine bissige Prosa, in der er scharfe Essays und Kolumnen verfasste, die gesellschaftliche und kulturelle Phänomene kritisch beleuchteten. Als Literaturkritiker und insbesondere als prägender Herausgeber von Anthologien beeinflusste er den niederländischen Literaturkanon maßgeblich und festigte so seinen Ruf als einer der führenden Literaten und Kritiker seines Landes.

    Dubbelster
    Dubbelster
    Schrijvers & Klassieke Muziek: Wagner en ik
    Salvador Dali. Zelfportret
    Een zakenlunch in Sintra en andere Portugese verhalen
    Das verbotene Notizbuch
    • 2006

      'Muziek zoekt mensen uit en vernietigt ze. Muziek boort zich in mensen en misbruikt ze. Muziek is oorlog. Dat de muziek bezit nam van een lichaam dat Wagner heette en niet van, zeg maar, de 'iuk' die ik in 1813 geweest had kunnen zijn is puur toeval. Het is de eenentwintigste eeuw geworden en ik sta op van mijn stoel, loop naar de deur van mijn kamer en laat Wagner binnen'. 'Wagner zou alleen muziek moeten zijn maar Wagner is altijd meer dan muzik alleen, het is psychologie, maatschappijkritiek, mythe, zelfaffichering, inkapseling, het is ok commentaar op muziek, en voor wie op dit moment leeft klinkt in de muziek het naleven door, de echo's van de muziek, het commentaar op het commentaar en, uiteindelijk weer, de gestruikelde maatschappijkritiek, de psychologie die de ogen werd uitgestoken, de aan de schandpaal genagelde zelfaffichering.'

      Schrijvers & Klassieke Muziek: Wagner en ik
    • 2006

      Bloemlezing doorheen alle tijden en talen van scatologische teksten, gedichten, wetenschappelijke verhandelingen, ...

      Kakafonie, encyclopedie van de stront
    • 1999
    • 1996

      Wie mocht denken dat de poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw inmiddels een afgegraasd terrein is vergist zich. Bovendien veranderen de grazers steeds. In de catacomben wachten de priesters en de filosofen geduldig naast de vaganten en de bacchanten, klaar om door een nieuwe generatie weer geheel anders geschift en gesorteerd te worden. De middeleeuwen gingen lang voor duister door. De achttiende eeuw, zo op het plezier gericht, werd als te oppervlakkig onder het tapijt geschoven. Nog altijd is in ons beeld van de zeventiende eeuw de constructie zichtbaar die de negentiende-eeuwers ervan hebben opgetrokken. Een bloemlezer moet dat alles zoveel mogelijk vergeten. Hij dient het feit dat hij heeft schoolgegaan uit zijn geheugen te bannen, de bloemlezingen die hij kent naar Nergenshuizen, poste restante, te versturen, en de literatuurgeschiedenis te wantrouwen. Vervolgens moet hij alles gewoon opnieuw lezen.Er heeft uit tweehonderd jaar verscholen poëzie nog nooit zo'n uitgebreide en langgerekte echo weerklonken als die u thans, met De Nederlandse poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw in 1000 en enige gedichten, in handen hebt. Het is een echo die ons tegelijkertijd iets verteld over de benauwenissen en de weidsheid van onze eigen periode.

      De Nederlandse poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw in 1000 en enige gedichten
    • 1995
    • 1994