Wanda

Mehr zum Buch

„Zginę w górach” — mówiła, dotrzymując słowa, według dokumentów sądowych zmarła 13 maja 1992 roku, po tym jak zaginęła na Kanczendzondze w Himalajach. Nikt nie był świadkiem jej śmierci, nikt nie usłyszał ostatnich słów, a jej ciała nigdy nie odnaleziono. Na początku XXI wieku do Izby Pamięci Jerzego Kukuczki zgłosiła się para turystów, twierdząc, że w Tybecie spotkała osobę przypominającą zaginioną himalaistkę. Jej odejście, jak wiele wydarzeń z jej życia, wciąż pozostaje tajemnicą. Była trzecią kobietą i pierwszą Europejką, która zdobyła Mount Everest, a także pierwszą kobietą na K2. Od dziecka charakteryzowała się „żmudzkim” uporem. W młodości musiała dorosnąć, by wspierać matkę, a ojcu chciała zastąpić zmarłego brata. Dźwigała ciężar trudnej historii rodzinnej, a sprawy „na dole” zawsze były na drugim planie. Żyła od wyprawy do wyprawy, nigdy nie decydując się na macierzyństwo, a jej dwa małżeństwa się rozpadły. Wolność była dla niej najważniejsza, a prawdziwą miłością były góry. Nowe dokumenty, niepublikowane zdjęcia oraz rozmowy z bliskimi ukazują życie najsłynniejszej polskiej himalaistki. To opowieść o pokonywaniu demonów, przełamywaniu słabości i pasji, która daje siłę, ale także może spalać.